The Role of the Judiciary System Supervision in Improving the Public Security of the Islamic Republic Of Iran

Document Type : Research Article

Authors

Abstract

Throughout the history, political systems, have established institutions to ensure the public security. In the Islamic Republic of Iran, the judiciary perform this duty through general inspection organization(GIO) and Administrative Justice Court, by increasing the effectiveness of executive agencies and benefiting the country from social capital.
On the other hand, it would lead to prevent violations and crimes, ensure the correctness of affairs, and accelerates the process of state executive agencies' serving to the public. And ultimately enhance the public security. The is an applied research in which The descriptive method was used. Data collection was conducted using field and library studies. Collecting tools were interviewing with experts in the judiciary and public security, and data analysis was done based on content analysis.

Keywords

References

  1. احمدوند، علی و حاتمی، حمیدرضا و ذوالفقاری، حسین. (1389).راهبرد های ارتقای امنیت عمومی در جمهوری اسلامی ایران،فصلنامه مطالعات دفاعی استراتژیک، شماره 42.
  2. افتخاری، اصغر. (1384). معما امنیت عمومی در کنکاشی بر جنبه‌های مختلف امنیت عمومی و پلیس، تهران، دانشگاه علوم انتظامی
  3. حسن بیگی، ابراهیم. (1390). مدیریت راهبردی، تهران، انتشارات سمت.
  4. ترقی، علیرضا و رستمی، حسن. (1388). نقش مطلوب سرمایه‌ی اجتماعی در تأمین امنیت عمومی، فصلنامه مطالعات دفاعی استراتژیک، شماره 38.
  5. دفتر مطالعات و تحقیقات امنیتی وزارت کشور. (1380). امنیت عمومی و وحدت ملی­، تهران، زمستان، مجموعه سخنرانی­ها و مقالات.
  6. رضائیان، علی. (1392). اصول مدیریت، تهران، سمت.
  7. سام آرام، عزت اله و امین آقایی، مهرناز. (1387). امنیت عمومی و­ سلامت اجتماعی، فصلنامه امنیت عمومی، شماره اول و دوم.
  8. ساوه‌درودی، مصطفی. (1392). راهبردهای سازمانی و مدیریت بحران، تهران، انتشارات دانشکده علوم و فنون فارابی.
  9. سعیدی، روح الامینی. (1395). آکادمی‌ها نهادها،ضدفساد، مرکزمطالعات و پژوهشهای سلامت اداری و مبارزه با فساد، تهران، نشرعلوم اجتماعی.
  10. عارف، رضا. (1394). تأملی بر پدیده‌ی قانون گریزی، تهران، مرکز مطالعات و پژوهش­های سلامت اداری مبارزه با فساد.

11. عصاریان نژاد، حسین. (1387).امنیت داخلی و انتظام داخلی، تقریرات درسی، تهران، داعا.

  1. فتحعلی، محمود. (1383). کارآمدی نظام اسلامی، صباح، سال سوم، شماره 12 و 11.
  2. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
  3. گروه مطالعاتی دانشکده امنیت ملی. (1392). سرمایه‌ی اجتماعی و امنیت عمومی، تهران، داعا.
  4. گریفیتس، مارتین. (1388)­. دانشنامه روابط بین‌الملل و سیاست جهان، ترجمه علیرضا طیب، تهران، نی.
  5. مجموعه قانون و مقررات دیوان عدالت اداری.
  6. مجموعه قانون و مقررات سازمان بازرسی کل کشور.
  7. مرادیان، محسن. (1391). مبانی نظری امنیت، تهران، فارابی.
  8. معین، محمد. (1387). فرهنگ فارسی معین، جلد چهارم، تهران، فرهنگ‌ نما.
  9. نادری، محمدمهدی. (1390). حکمرانی خوب، معرفی و نقد اجمالی، فصلنامه ­اسلام و پژوهش ­های مدیریتی، شماره­ ی اول.
    1.  Harper, R (2001­) social capital­: Areview of the literature Office for National Statistics, London.
    2. Keyes,C.L.M (2004) Complete Mental Health: An Agend a for the 21,Century.washington.
    3. Comparative Perspective(2004), American Political Science Review Vol. 98, No. 3, p. 426.
    4. Field,gohn(2003) «Social Capital”, Poblished by Routedge,London.
    5. http://www.oxfoddictionaries.com/definition/english/anti-corruption (2015).
    6. Woolcock, M(1998)­Social capital & economic development: Toward a Theoretical Synthesis & Policy Framework,Theory & Society,151-208.

 

 

 

 

 

 

 

Files

Share

How to cite

Statistics