مهمترین ابزار منبع اخبار معترضان و اغتشاشگران، رسانههای اجتماعی است. این رسانهها برخلاف ویترین زیبا و فریبندهای که در مورد آزادی بیان و گردش آزاد اطلاعات نمایش میدهند، عملاً با اتخاذ شیوه «استبداد خبری» با تمام توان سعی در «وارونهنمایی» و سمتوسو دادن به درک و شناخت جامعه مخاطب، وارونهنمایی واقعیتهای مربوط به تحولات و انتشار اخباری کاملاً جهتدار، موجب تحریک احساسات برخی گروههای مرجع سیاسی، هنری، ورزشی و ... در کشورها میشوند. امنیت در پیامرسانهای اجتماعی، مهمترین چالش پیشِ روی جامعه است که به چالشهای امنیتی میانجامد. رسانههای اجتماعی با کاهش یا افزایش دما و حساسیت اجتماعی جامعه، اعتراض یا اغتشاش ایجاد میکنند. دشمنان برای دامنزدن به آشوبها و اغتشاشات در کشور از نظریه آشوب (نظم در بینظمی) استفاده میکنند، درصورتیکه تصور افکار عمومی از این آشوبها و بینظمیها تصور عادی، طبیعی و یک موضوع داخلی است. هدف اصلی پژوهش پاسخ به این سؤال است که «رسانههای اجتماعی چه تأثیری بر اعتراضات و اغتشاشات شهریور، مهر و آبان 1401 داشتند؟» برای پاسخ به سؤال از کاربست نظریه عصر دوم رسانهها اثر «جان ون دایک» و نیز از روش توصیفی- تحلیلی و دادههای ثانویه استفادهشده است. یافتهها نشان میدهد: «رسانههای اجتماعی برونمرزی در تشدید نارضایتیها، کنشگری سیاسی، گسترش ویروس تجمعات، خرابکاریها، امنیتزدایی ذهنی افکار عمومی، خدشهدار نمودن وجهه نظام و مسئولان و سازمانهای اطلاعاتی و نظامی نقش بسزایی داشتند».
)