دیپلماسی دفاعی ابزاری برای تأمین اهداف راهبردی کشور در حوزههای سیاست خارجی و سیاست دفاعی است. ایجاد ائتلافها و اتحادها توسط بازیگرانی که توان تأثیرگذاری بر محیط را دارند، با هدف کنترل بر محیط امنیتی ایجاد میشوند و دیپلماسی دفاعی ازجمله عناصر درگیر در انعقاد این پیمانها و ایجاد ائتلافهاست. جمهوری اسلامی ایران بهعنوان یک قدرت کنشگر منطقهای و بازیگر مؤثر بینالمللی، برای تأثیرگذاری در محیط امنیتی خود نیازمند ورود به ائتلافها و پیمانهای دفاعی با متحدان و دوستان خود است و برخورداری از الگوی راهبردی برای ائتلافسازی در حوزه عمل دیپلماسی دفاعی جمهوری اسلامی ایران هدف این تحقیق را تشکیل میدهد. سؤال تحقیق این است: الگوی راهبردی ائتلافسازی در حوزه عمل دیپلماسی دفاعی جمهوری اسلامی ایران چیست؟ در این پژوهش از روش تحلیل محتوا استفادهشده و جامعه آماری آن در جمعآوری دادهها را کلیه اسناد و مدارک بالادستی و مرتبط بهصورت تمامشمار و همچنین جامعه آماری خبرگی پژوهش برای غربال یافتهها (مفاهیم و مقولهها) شامل خبرگان حوزه دیپلماسی دفاعی به تعداد 16 نفر انتخاب شده است. الگوی ائتلافسازی شامل مضامین الزامات، اصول و اهداف و همچنین نقشها و بازیگران است. در این تحقیق، 97 مفهوم برای این مضامین احصا و در 16 مقوله برای مضامین مذکور دستهبندی شدند. عدالتخواهی و مخالفت با سلطه مقولههای مضمون اصول هستند که ازجمله مقولههای متمایزکننده الگوی ائتلافسازی در جمهوری اسلامی ایران در مقایسه با الگوهای مرسوم دنیا بوده و عضویت بازیگران غیردولتی در ائتلاف که مصداق بارز آن محور مقاومت است، از دیگر متمایزکنندگان این الگو به شمار میرود.
)